Manon Saeijs
Noodgedwongen was ik veel te vroeg in mijn leven zelfredzaam. Het heeft mijn vertrouwen geschaad, in anderen maar vooral ook in mezelf. Het zou verschil hebben gemaakt als er iemand was geweest die zich betrokken had getoond, me had laten weten dat wat er gebeurde niet mijn schuld was en me gesterkt had met (h)erkenning, steun en vertrouwen.
In mijn werk als ervaringsdeskundige vind ik het belangrijk om naast anderen te staan vanuit een gelijkwaardig contact, mensen te verwelkomen en (h)erkennen. Door vanuit ervaring aan te sluiten bij de ander tracht ik drempels te verlagen en bruggen te bouwen die de ander hoop en vertrouwen geeft in eigen kracht en kunnen.
Iets over mijn levenspad…
Ik ben nu 53 jaar, bewust alleenstaand en kinderloos. Ik groeide op bij een alleenstaande moeder met psychische problemen. Mijn vader kende ik niet. Mijn broer was bij geboorte afgestaan en mijn zus werd toen ik zes jaar was uit huis geplaatst met een OTS. Ik bleef alleen achter, overgeleverd aan de grillen van mijn moeder. Fysiek en emotioneel geweld waren mijn dagelijkse realiteit.
Tussen mijn veertiende en zestiende heb ik twee crisesplaatsingen gehad in pleeggezinnen. Vervolgens ben ik in een internaat geplaatst en doorgestroomd naar begeleide kamerbewoning. Op mijn zeventiende kreeg ik te horen dat daar geen plek meer voor me was omdat ik te zelfstandig was. Ik zag me gedwongen om mijn meao-opleiding te laten vallen en te werken voor een dak boven mijn hoofd.
De jaren die volgden had ik mijn handen vol met werken/leren en mijn hoofd boven water houden. Wel zocht ik psychische hulp bij het RIAGG om te leren voelen maar praten leverde me niks op. Jaren later vond ik passende hulp in het alternatieve circuit. Ik kreeg een palet aan lichaamswerk, ademwerk, groepswerk, systemisch werk, mindfulness en meditatie aangereikt. Ik volgde een zes jaar durend integratieprogramma om mijn lichaams- en emotioneel bewustzijn te ontwikkelen. Het was heel helpend tegen mijn dissociatiestoornis.
Op mijn 33steoverleed mijn vader en vier jaar later stapte mijn broer uit het leven. Deze gebeurtenissen wierpen nieuw licht op mijn familiesysteem met een burn-out tot gevolg. De puzzelstukjes vielen echter pas jaren later op hun plek nadat ik in een gewelddadige relatie belandde en te maken kreeg met intiem terreur. Ik werd me bewust van de overeenkomsten met wat ik als kind te verduren had gekregen. Na drie jaar ben ik uit de relatie gevlucht en heb ik anderhalf jaar traumatherapie gevolgd.
De tien opvolgende jaren heb ik mezelf gecoacht zoals ik dat in mijn hbo-opleiding begeleidingskunde geleerd had. Met vallen en opstaan leerde ik omgaan met mijn depressies en andere c-ptss klachten. Ook heb ik een gezonde identiteit ontwikkeld door de wereld te bereizen. Specifiek ben ik naar landen geweest die verscheurd werden door geweld. Ik heb deze reizen benut als spiegel om mijn eigen trauma’s te doorvoelen en mezelf en de wereld te begrijpen. Ter voltooiing van mijn proces heb ik diverse opleidingen gevolgd om mijn energetisch bewustzijn te verhogen, te werken met (levens)verhalen en me te professionaliseren als ervaringsdeskundige.
Ervaringskennis op het gebied
- KOPP (Kind van een Ouder met Psychische Problemen)
- Kindermishandeling (emotionele en fysieke verwaarlozing; psychisch, fysiek en seksueel geweld)
- Intiem terreur (dwingende controle)
- Narcisme (naaste van)
- Borderline (naaste van)
- Ouderverstoting (kind van verstoten ouder)
- Gezinsbreuken
- Jeugdzorg (uit huis plaatsing)
- Armoede
- Suïcide (naaste van)
- Codependent (emotionele afhankelijkheid)
- Partnergeweld
- C-ptts (Complexe Posttraumatische Stress Stoornis)
- Depressie
- Burn-out
- Dissociatieve stoornis
- Rouw en verlies
- (Zelf)Stigmatisering en uitsluiting
- Trauma’s: ontwikkeltrauma, moreel trauma, intergenerationeel trauma (derde generatie WOII)
- Persoonlijk herstel, traumaverwerking en identiteitsontwikkeling
Contact met Manon
Je kunt contact met Manon opnemen door een e-mail te sturen naar samenkracht@regiogv.nl
